Fenerbahçe'nin, Daum'un kurduğu, ama geliştirmekte zorluk çektiği futbolunda eksik kalan soğukkanlı ve kontrollü oyunu Avrupa seviyesinde yapabilmekti. Hücumun en ucundaki oyuncuyla kalecinin bağlantısının dahi sağlam olduğu bir dar alan oyunu. Bu oyunda kaleci de oyunun içinde olmalıdır, santrfor da.
Fenerbahçe genel anlamda hücumu hücumculara, savunmayı savunmacılara emanet etmiş bir takım oldu.

Bir üst seviyeye geçmek için 11 kişilik bir ortaklığı Avrupa seviyesinde
kurmak gerekiyor. Savunma kanatları hücumun vazgeçilmez bir parçası olmalı.
Tabii bir kanat çıkmışken diğerinin içeri girip stopere dönüşmesi de. Top
kaybedildiği anda, en fazla 2 oyuncunun, o da rakip savunmada 3 oyuncu sabit
kalmışsa, topun ilerisinde kalma hakkı olmalı. Dar alanda oynanmalı oyun.

Bunun için özellikle iç sahada savunma ileride kurulmalı. Bu savunmayı geri
plana atmak değil. Savunmayı bozmak, rakip topu kaptığında savunmaya kadar 50
metrelik bir alanın sadece Marco ile kontrol edilmesiyle oluyor. Tümer, Alex ve
Tuncay'ın hızla dönmesi kadar savunmanın da anında önde basması önemli. İyi
savunma bu maçta gömülmekle değil, sahanın neresinde olursa olsun fazla adamla
ve kademeyle mümkün. Fenerbahçe gömülmesi gereken yer ve zamanda 2-1'de Kiev'de
gömülmedi. Şimdi çıkmalı.

Bunu yapacak 3 oyuncu var Tümer, Appiah ve Aurelio. Marco son maçlarda
savunmanın arasına girip oynuyor. Bu zaman zaman çapa için bir zorunluluktur.
Ama 90 dakika içinde bu kadar çok değil. Onun asıl ve temel görevi, ön savunma
ve oyun kurma alanının organizasyonu. Arkadaşlarının kendisine belli bir
mesafede pas ve markaj için doğru yerde olmalarını organize etmek. Appiah zaten
bu işi dünyada en iyi bilenlerden. Oyun daha önde ve savunmanın da çıkmasıyla
oluşturulunca Tümer için kat edilecek alan da azalacak ve yıldız oyuncu daha
performanslı olacak. Bu oyun Alex'e de tembellik etme ve kendini kaybettirme
olanağı sağlar.

Tabii biliyorum ki bu oyunda kaçaklar olacak. Ancak 1-3'te bu risklerin alınması
şart.

Sabır bu maçın şifresi değil. Bu maçın kilidi, kalabalık, topyekun ama kademeli
saldırmak. Top kaptırılınca müdahaleli, gerekirse kartsız faullü ve hızlı geri
dönüşlerle.

Fenerbahçe değişik bir takım. 10 korner, 3 net pozisyon demek. Fenerbahçe bunu
kazanmalı önce. Çünkü kaybedecek bir şey yok. Ve hepimiz çok iyi biliyoruz bu
maçta çıkacak sonuçlar arasında en zoru 2-0. Fenerbahçe'nin zaman zaman
yakaladığı skor ihtirasını yakalaması ve Kiev'in soğukkanlı olma geleneğini
yıkması gerek başta.

Fenerbahçe çok pozisyon bulacağı bir oyun kurmalı. Bu Zico'ya akıl vermek değil.
Onun bunu istediğini zaten biliyorum.



Seyirci ne yapmalı?



Bu topraklardaki statlara cehennem yakıştırması yapmak doğru mu? Cehennemin asıl
korkunçluğu onu beklemek değil mi? Acaba başımıza ne gelecek korkusuyla kendiniz
yeyip bitirmek. Peki burada ne oluyor? Seyirci rakip takım sahaya maçtan 2 saat
önce zemin etüdü yapmaya ya da 45 dakika önce ısınmaya çıktığında bu insanı
yiyip bitiren bekleyişi bitiriyor. Halbuki bu cehennemi ilk düdüğe saklamalı.
Önce çıktıklarında ses çıkmamalı ve o cehennem maç için yani 3. kez sahaya
çıkıldığında kusulmalı. Baskı İngiltere'de, İspanya'da böyle kuruluyor. Rakibin
ayakları titreyecekse ısınırken değil, maçın ilk 10 dakikasında titresin.



Yazı: Mehmet Demirkol

Kaynak: www.milliyet.com.tr